Epey oldu aklıma gelmiyor bloğa yazmak. Bilmiyorum belki ihtiyaç duymadım fazla, bu gün ne farkı var dersen sevgili blog okuyucusu, (var mısınız onu da bilmiyorum ya neyse) bugün birileri ile konuşmak istedim,insanların gözlerinin içine baktım konuşalım diye ama kimse anlamadı. Gün geçtikçe yeni dallamalıklar icat ediyorum bugün sakallarım yarın kim bilir ne olur. Dikkat çekmek istediğimi düşünüyorum beklediğim etkiyi de yaratıyor ama hala eksik olan bir şeyler var.
Cep telefonumda ki notları silmem gerek biri okursa yanarım. (Bir düşünce sadece.)
Hayat giderek Rutine bağlanıyor ve ben giderek kendimi kaybediyorum, sanki elimi biri tutuyor sürekli dibe çekiyor, üzerimde bir ölü toprağı var hareket etmeye korkar oldum, san ki bişey bekliyorum ama ne beklediğimi bilmiyorum umarım çok dibe inmeden beni bulur zira ben onu bulabilicek durumda olduğumu zannetmiyorum...
Yıllar önce bir kızla tanıştım hayat dolu, güler yüzlü, en karanlık anında gelse etraf günlük güneşlik olur, çok istedim söylemek bunları birşeyler içelim demek ama söyleyemedim, hala da söyleyemiyorum. boğazımda kalıveriyor. Onun hala gözleri gülüyor, inşallah o gözlerden hiç yaş gelmez.
Elim kolum bağlı bekliyorum , bir bilsem ne beklediğimi belki bulurum önümden geçerse kaçırmam ama bilmiyorum.
Neyse Blog , ben gidiyorum bir athena şarkısıyla.
Ansızın sahipsiz ,gelir ya , o zamanlar...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder